Bevrijding...

05-05-2019

Een vlucht.. nee geen vlucht, een bezoek. Aan een dierbare vriendin, Omdat in hun leven maar weer eens blijkt dat het leven onvoorspelbaar is, niet oneindig is... en je wel weet dat je... maar niet weet wanneer je... En dan sta je weer oog in oog met het feit dat je het leven moet plukken.. je kansen mag pakken en mag genieten.. zolang het nog kan. 

d.d. 2 mei 2019
d.d. 2 mei 2019



Dus toch een vlucht, maar met Norwegian air, naar Nederland, naar Roosendaal. Om daar wat tijd met haar gezin te delen.. wat we normaal gesproken elke zomer in Zweden doen. 

Ik had al heimwee naar thuis, Zweden, mijn tuin, voordat ik uberhaupt uit mijn tuin gestapt was. Alleen al de gedachte dat ik de rust even zou verlaten, de vogels, mijn schapen, honden en ander gespuis. Oh en natuurlijk mijn jongste zoon zonder rijbewijs achter liet in het bos, alwaar momenteel bosbrand gevaar is. 


De oudste zit veilig in Nyköping, op een wwoof farm. Die heb ik al sinds 2 april niet meer gezien, en geniet enorm. 

Voor hem heb ik nog wel een foto gemaakt terwijl het vliegtuin, in Nederland, taxiede naar de landingsbaan. We reden met het vliegtuig over een wegennet, en wat zag ik, een Nederlandse tractor...  "New Holland" 

Opeens had ik oog voor Nederlandse "plaatjes' , bizar.. ik voelde mij toerist. 

treinreis Roosendaal - Schiphol d.d 3 mei 2019
treinreis Roosendaal - Schiphol d.d 3 mei 2019

Ik zou maar kort in Nederland zijn, drie dagen. 2 dagen reizen en drie dagen in Nederland. Natuurlijk sliep ik weer bij mijn moeder, die dit jaar 75 jaar oud wordt. 

d.d 30 april 2019
d.d 30 april 2019


Zij komt weer een aantal maanden naar Zweden in de zomer. Ditmaal maar 2 maanden omdat zij daarna een nieuwe knie krijgt. Zij wil zo graag weer kunnen wandelen, en het liefst ook skiën, want ik woon natuurlijk maar 3 km van de skipiste vandaan. 

Mijn zusje, die haar eigen leven en leefstijl heeft heb ik ook weer eens gezien. 

We hebben weinig contact dus dat moest even vastgelegd worden.

Voor deze gelegenheid zijn we samen op de foto gegaan. Voor mij bijzonder, temeer omdat mijn broertje al overleden is, 2 maanden voor mijn emigratie. 

d.d. 1 mei 2019 restaurant De Beren in Roosendaal
d.d. 1 mei 2019 restaurant De Beren in Roosendaal

Het was achteraf toch wel fijn om weer even de mensen te zien waar ik om geef en met wie ik een fijne band heb. In welke vorm dan ook. Omdat de tijd te schaars was mensen te bezoeken, ik kwam immers speciaal voor mijn vriendin naar zweden omdat haar man ernstig ziek is en ik die nog wilde omhelzen, heb ik toch een avond ingepland om alle anderen te kunnen ontmoeten. 

Dus een etentje met mijn mama gepland.. en daar een grote tafel gereserveerd voor diegene die wilde aanschuiven. Het was bijzonder.. en ik heb selfie's gemaakt al herinnering. Helaas was Dagmar al weg toen ik mij besefte dat ik nog foto's wilde maken... Maar dat komt nog wel.. Ze was er niet minder om bij.. en de eerste die hier in Zweden was en de eerste die aangaf te komen! Ze had er zelfs vrij voor genomen. 

Het was geweldig. 

Het was wel opvallend dat ik hoofdpijn en diarree kreeg toen ik in Nederland aankwam. De borrel die ma in huis had genomen om samen mijn verblijf daar in te wijden, staat er nog. Het viel mij op hoe vies de lucht was in Nederland, smog-achtig. Nimmer was mij dat opgevallen. Na bijna twee jaar, na mijn eerste bezoek, hier even te zijn kreeg mijn lichaam ontwenningsverschijnselen. Ik raakte overprikkeld, voelde mij moe en een beetje ziek. Dit verdween snel nadat ik weer richting Scandinavië ging. Het was ook mentaal vermoed ik want de klachten verdwenen al op Schiphol, en de reis terug bleek minder vermoeiend voor mij. 


Mijn leefstijl heeft ook bij mij de nodige veranderingen in gang gezet, fysiek en mentaal. Dat kon ik wel merken. 


Oppervlakkigheid, uiterlijkheden, status zeggen mij nog minder dan voorheen. Ik hunker naar echtheid van de mens en mijn omgeving en voel nog sneller dan vroeger wanneer iets niet (geheel) echt is of gewenst is.  

Rentia heeft mij van het station opgehaald en mij afgezet bij mijn moeder, alwaar we nog even samen een bakkie gedaan hebben. De volgende dag heeft zij mij met de camper opgehaald en zijn we samen naar het strand gereden alwaar we soep gegeten hebben en bijgekletst hebben. De dag hebben we afgesloten met een etentje bij haar thuis en de sauna in, die in haar tuin staat. 


Het was bijzonder, intens en fijn. 

De tweede dag heb ik een bezoek gebracht aan een tante die ik al heel lang niet gezien had, omdat ik gewoon geen sociaal gewenste familiebezoeker ben, en het vaak allemaal wel prima vind zo, schaam. Zij wonen daar al jaren in Bruinisse en ik was er nog niet geweest. Mij werd gevraagd of ik langs wilde komen. Dat hebben ma en ik gedaan en het was gezellig. Daar ook een nichtje en neefje ontmoet, de kinderen van mijn nicht, die al 4 en 1 waren.. en dus nieuw voor mij. 

Wat een leuke kinderen. 

De avond was voor vrienden en kennis die tijd en zin hadden om aan te schuiven bij de Beren. Wat tof! Ik was blij verrast bij het verschijnen van mensen waarvan ik dacht dat ik ze niet zou zien. 

Zo leuk en zeker voor herhaling vatbaar. 

Mijn laatste dag in Nederland was weer voor Rentia. we hebben haar werk bezocht en hebben een "werkbezoek'" afgelegd aan een bijzondere man die met mensen met en beperking werkt in tuinen en mooie dingen maakt in een werkloods met houtzaag apparaten. 

Natuurlijk kwam daar de vraag, kunnen wij ook in Zweden terecht. Daar heb ik nog geen antwoord op kunnen geven. 

Het was heftig, kort, mooi, geweldig en bijzonder. 

Dag  lieve geliefden en vrienden, dag Nederland! 


Ik ben blij dat ik weer thuis ben in Zweden.