Bijna half augustus 2018.

10-08-2018

De tijd vliegt voorbij. Ik ben inmiddels in mei 50 geworden, mijn moeder wordt volgende week 74 en mijn oudste zoon wordt 20 jaar. 

20 jaar is in Zweden een bijzondere leeftijd. Want dan mogen ze alles zelf hier. Het enigste wat zij nog niet mochten was alcohol kopen bij de systembolaget (drankwinkel van de staat) en dat mag nu ook. Een cultuur dingetje waar wij dus in meegaan en gaan vieren. 


Mijn moeder is hier straks bijna 3 maanden geweest. Al de eerste dag nam zij de scepter over en regelde het huishouden. Ik moest deze zomer 3 maanden full time werken. Het eten, de was, en het poetsen werd mijn moeder ding, zoals elk jaar. Maar 17 augustus brengen we haar weer naar het vliegveld. 


Aan de ene kant vind ik het fijn dat we weer met zijn drieën zijn, aan de andere kant voel ik nu al aankomen dat ik dan weer moet wennen aan die lege plek in huis, de winter die eraan gaat komen en de stilte die er dan is voor mogelijk wel een half jaar. Verveling voor vooral Bart, die graag werkt.. maar nog geen baan heeft. 

Robert vermaakt zich meestal wel in zijn hoofd, als er fysiek niets te doen is. meditatie, denken, overwegen... leren via internet etc.


Twee dagen geleden is mijn goede vriendin, met haar man en zoon, Rentia aangekomen met de camper. zij eindigt haar Scandinavië reizen altijd bij mij, en dat is zo heerlijk. Zij viert dan hier de verjaardag van Bart. Zondag 12 augustus vertrekt zij weer.. ook daarvan zal ik een leegte voelen want de momenten die we samen hebben zijn zo bijzonder. 

Haar man is ziek geweest en even hadden we de angst dat hij het niet zou redden. Maar hij was erbij dit jaar, in leven en welzijn. Spannend blijft het wel. Ik voelde de drang mijn hart en liefde voor hen fysiek te maken en heb een steen gegeven, met daarop een geel, Zweeds, mozaïek hart, zodat ik erbij ben op de momenten dat ik daar moet zijn maar er niet kan zijn. 

Vandaag is het een regendag, druilerig en nat. Ik ben vrij, het is vrijdag, morgen vieren we Bart zijn verjaardag. Hopelijk hebben we dan iets droger weer. Hoe krom. De wereld stond in brand, bosbranden te over in Zweden, we hunkerde naar regen voor onze veiligheid maar ook voor de planten. En nu, nu weer een droge dag willen om samen buiten te zitten, regent het. 

Dan moeten we maar met zijn allen in de caravan kruipen en lekker taart een, koffie drinken etc. 

Ik ben niet zo van de verjaardagen, maar dit wil ik niet ongemerkt voorbij laten gaan. 

In bed liggend schrijf ik dit bericht en kijk ik naar buiten. Wat zal ik straks gaan doen. De kas lokt mij, hoe staan de groenten, tomaten en paprika s erbij? Ik zal straks eens een bak koffie voor mijzelf zetten en de kas induiken.