De aanloop naar nieuwe veranderingen

14-01-2020

Als je dingen loslaat en deuren sluit komt er ruimte voor anders en meer. 

Veranderingen .. 

2019 hebben we weer afgesloten. Bart en ik zijn samen met Lars Erik en Madde, zijn jongste dochter.. of mag ik zeggen Lars Erik en ik zijn met twee van onze kinderen, naar een oud en nieuw feest gegaan bij vrienden. Het was heerlijk, kleinschalig, geweldig eten en een fijne sfeer. Madde en Bart zijn eerder naar huis gegaan... Lars Erik en ik zijn, met een flinke borrel op te voet door het bos naar huis gegaan. Lars en Eva wonen ongeveer 10 minuten autorijden, door het bos heen, in het bos aan het meer... Het was donker, koud en heerlijk.. om naar huis te lopen.  We liepen de veranderingen in 2020 tegemoet leek het wel. 


Robert is aan een heel speciaal jaar begonnen. Hij is op kamers gaan wonen in een villa dicht bij school, is aan een bijzondere opleiding begonnen, en sinds 7 jaar weer aan het studeren en gelijk uit huis gegaan. Natuurlijk, althans dat is nu nog de planning, komt hij weer terug, want hij mist ons gezellige oude huis in het bos 

Bepakt en bezakt, met een gekochte uitrustig, en gekregen laarzen en winterwerkbroek van Lars Erik is hij nerveus richting Sveg vertrokken, alwaar hem een geheel nieuwe omgeving wachtte. De eerste  ochtend had hij heimwee naar onze eigen stek en naar onze honden, in het speciaal onze jongste hond Puppy met wie hij een bijzondere band heeft. 


Bart is een dag eerder vertrokken, naar Alfta, omdat zijn maat er al was. Voor hem begin het seizoen van werken in het bos met grote machines. Regelmatig krijg ik fotos en filmpjes.. niet meer dan dat, want alleen daar is hij in zijn hoofd mee bezig, zijn passie, werken in de bosbouw. Zijn auto was afgekeurd en kost hem nu veel geld.. maar hij kan niet zonder. Dus dit wordt nog een avontuurtje. 

En ik... ik rijd mijn nieuwe leven en wereld weer tegemoet, leeg en in de war... richting Årås, waar ik tegenwoordig woon. Mijn kuikens de deur uit, mijn paradijs leeg... Nu, een week later weet ik dat ik dit niet kan... mijn paradijs leeg laten staan. Dus ik ben er elke dag, voor de dieren die er nog zijn, en om er gewoon te zijn... Als we vrij zijn en in de weekenden slapen we er en nemen we alle drie onze honden mee. 


Ik ben er aan het ruimen en opknappen.. het is ons vakantieparadijs nu, voor de momenten dat de jongens er niet wonen. De sloten zijn vernieuwd en vervangen door Lars Erik en ik ga er klussen... Ik leef op twee plekken. En sinds mijn partner daar ook komt voelt het voor mij beter en niet meer als een vlucht voor mij. Nu zijn we er ook samen. 


De honden en de schapen zijn verhuisd naar  Årås, maar als Robert weer op de Ed woont dan gaan de dieren terug, in ieder geval de honden, want dat wil hij graag. De schapen gaan pas terug als Robert er permanent woont... het is fijn om ze daar te zien lopen. 


Lars Erik heeft de zelfde opleiding ooit gedaan als Bart maar ook in Australie gewerkt met schapen. En hij had ooit een bedrijf, koeien bekappen... dus aan ervaring geen gebrek hier. Samen met Bart heeft hij de schapen al gekapt. Althans Bart met behulp van LE.

Ik heb toch wel een Empty Nest gevoel gehad, vooral de eerste week. Maar het gaat beter nu.. ik geniet van het alleen zijn in mijn oude huis.. rust en eigen.. Ofschoon ik tijdens het er naartoe rijden Robert voel die er de laatste maanden alleen woonde. Ik ging er koffie drinken, kletsen en bracht hem zijn water en boodschappen. Een vreemde constructie om op eigen benen te gaan staan. Een moeder die het huis uit gaat.