De herfst in aantocht en dus moet je je leefstijl hier weer aan aanpassen.

09-08-2019

Er is veel beweging geweest op onze Homestead.. Fysiek en mentaal.. Vooruitgang en inzichten. Ik weet niet goed waar ik moet beginnen met vertellen en hoe ik de rode draad moet zien vast te houden tijden het schrijven. 


Ik ga mijn best doen.

Mijn moeder is hier geweest van eind mei tot en met eind juli. Normaal gesproken blijft ze ongeveer 3 maanden maar omdat ze nu in afwachting was van een nieuwe knie hadden we afgesproken dat ze iets eerder zou vertrekken. Achteraf, gezien de datum van de operatie uiteindelijk,  was het niet nodig geweest. Maar ze was hier uitgespeeld in mij beleving omdat ze niet alles kon doen en ik dacht dat het saai werd voor haar. Dat bleek niet zo te zijn.  

Afijn, na 2 weken weer acclimatiseren is ze thuis geland. Ja dat kost altijd tijd bij haar. 

Hier zit ze natuurlijk volop in het bedrijvige leven met o.a. haar "volwassen" kleinzonen... 

Ons Bartje is op 14 aug 2019 21 jaar oud geworden. Hij was niet thuis, wat hij is gaan studeren op de hogeschool, de bosbouwopleiding.. in Alfta, Zweden. Deze opleidig duurt tot augustus 2019
Ons Bartje is op 14 aug 2019 21 jaar oud geworden. Hij was niet thuis, wat hij is gaan studeren op de hogeschool, de bosbouwopleiding.. in Alfta, Zweden. Deze opleidig duurt tot augustus 2019
Ooit heb ik iemand willen laten schrikken door achter de voordeur op mijn hurken te gaan zitten... toen ze mij zagen vroegen ze zich af wat ik daar deed, ipv dat ze schrokken. En zo trof ik Robert dus ook aan...
Ooit heb ik iemand willen laten schrikken door achter de voordeur op mijn hurken te gaan zitten... toen ze mij zagen vroegen ze zich af wat ik daar deed, ipv dat ze schrokken. En zo trof ik Robert dus ook aan...

Maar goed, daar kunnen ze ook niets aan doen.. Want als het in je genen zit... Oma je laat schrikken met haar Snorkelapparaat nog op, zij heeft apneu en slaapt met een ademmachine, om zo te gaan plassen... 


Tja wat verwacht je dan van je kleinkinderen. Natuurlijk had ik toevallig NET de telefoon in mijn handen.. En kon ik het niet nalaten om dit vast te leggen... Ze vermoord mij.. maar als ze er ooit niet meer is kunnen we nog hartelijk lachen om dit beeld. 


Ongelooflijk.. ze lag in bed! Moet je haar haar zien.. in perfecte staat. Een een kapster altijd een kapster.
Ongelooflijk.. ze lag in bed! Moet je haar haar zien.. in perfecte staat. Een een kapster altijd een kapster.

En alsof het nog niet genoeg was heeft mijn zus bij onze moeder haar terugkomst in Nederland, ook nog een beeld van haar vastgelegd en naar mij opgestuurd.. Ze lijkt wel lijdend voorwerp.. 

Een spelletje met mijn nichtjes... Oma was weer... aan de beurt... Oma is op 12 augustus 2019 75 jaar geworden1
Een spelletje met mijn nichtjes... Oma was weer... aan de beurt... Oma is op 12 augustus 2019 75 jaar geworden1

Een paar beelden om te doen denken dat wij niet helemaal in orde zijn... Natuurlijk is hiet niet alleen maar lachen hier. Want de jongens worden ouder, zijn toe aan een eigen stek, en ik wil de wind er nog onder houden.

Dat gaat dus niet. Inmiddels ben ik mijn volvo "kwijt" aan lange Bart. Rijd ik in een oude passat en verdient Bart centen met een baantje dat hij in de zomer had en voor nu in de weekenden mag hebben tijdens zijn opleiding. 

Ja, Bart vertrekt aanstaande zondag naar Alfta, een bosbouwopleiding. Deze duurt een jaar en ligt 400 km naar het Noord Oosten. Hij zal niet alle weekenden thuiskomen ivm de afstanden en de daaraangekoppelde kosten. 

Maar een jaar weg zal hij zijn, en dat is in ieder geval voor mij wennen. Ofschoon ik hem soms wel weg kan kijken hoor. Maar dit hoort denk ik bij het proces van loslaten bij kinderen die de leeftijd hebben om de deur uit te gaan. 

Robert daarentegen voelt zich nog lekker thuis maar is ook ontzettend veranderd en heeft zelfs drie dagen gewerkt voor een boer in de straat, die even omhoog zat. Ze kwam voor Bart, maar die was werken. Hej, jij hebt toch nog een zoon? Huh ja, maar die houd niet zo van contact met mensen maar ik kan het vragen?

Robert zei ja!

Ik wist niet wat mij overkwam. Hij was nerveus maar hij voelde dat het tijd was om deze stap te maken. Hij is sterk en dus handig bij deze klus. hooibalen op een hooizolder gooien. Samen met de Zweedse boeren hier in de omgeving heeft hij drie dagen gewerkt. 


Hij vond het heerlijk! Ik wist niet wat er gebeurde en mijn hart maakte een sprong. Hij was al helemaal weer hersteld (door hoogbegaafdheid en schooltrauma)  en gelukkig met zijn leven, maar dit was de eerste echte stap in de buitenwereld weer. Natuurlijk heb ik even snel een foto genomen toen ik hem heb afgezet. 


Hij is erg veranderd. Zelfbewust was hij wel. Maar hij is mentaal enorm krachtig, ontwikkeld en weet wat hij wil. Nu is hij zover dat hij denkt over opleidingen en geld verdienen.
Hij is erg veranderd. Zelfbewust was hij wel. Maar hij is mentaal enorm krachtig, ontwikkeld en weet wat hij wil. Nu is hij zover dat hij denkt over opleidingen en geld verdienen.

Je ziet het, ons leven doet ons goed en leert ons veel. 

Ik werk erg veel omdat ik tot nu toe ons alledrie financieel onderhoud maar nu ga ik meer lucht krijgen. Ook bij Robert heb ik de bal weggelegd dat hij op zijn 21ste een klein beetje geld moet inbrengen in het gezin. We leggen allemaal geld in de gezinspot om hier samen goedkoop en alternatief te kunnen leven... we hebben geen huur of hypotheek. Voor Robert gaan we in de toekomst een boomstamhut bouwen en Bart mag van de stuga / garage een huisje maken.. dan bouwen we een andere schuur.. Ik wil in mijn tiny house gaan leven en het grote huis is dan voor algemeen gebruik.. Dat is dus het plan. Zo hoeven de jongens zich ook niet uit de naad te werken om een fijn leven te hebben. Dit kan mooi op de homestead. Ofschoon Bart over 5 jaar zijn eigen huis wil kopen, van gespaard geld... 


En als je op Facebook zit heb je vast gezien dat ik inmiddels Nordic Spirit vachten maak. Gevilte schapenvachten met een scandinavische mythologie achterop. Ik gebruik Vikingwol met gevlamde kleuren die precies bij mijn Gotland achterzijde past. Zo blij als ik ermee werk. 

De eerste vacht is verkocht aan mijn houtboer, en tevens inmiddels een vriend, voor een grote kar hout (6 kuub). Hij wilde hem kopen maar dat geld tussen ons voelde niet goed. Ik koop altijd hout bij hem, dus geruild tegen hout. Stom want ik koop ook gewoon hout bij hem.


Vachten droog ik in de keuken, dus als je allergie hebt is ons huis niet fijn voor je.
Vachten droog ik in de keuken, dus als je allergie hebt is ons huis niet fijn voor je.
Vacht Lars Eric
Vacht Lars Eric

Dat is dus mijn nieuwe hobby die soms ook een zakcentje oplevert of ruilmiddelen oplevert. Maar het is vooral leuk om van niets, iets te maken en daar ook nog geld mee te kunnen verdienen. Een mooie les voor mijn jongste zoon en andere schooluitvallers die alternatief willen leven. 


Over werk gesproken. Gisteren had ik een sollicitatie gesprek voor een baan als persoonlijk assistent. Bizar hoe dit gaat. Ze informeren bij elkaar, weten dan dat je al werkt in de zorg en vragen verder nergens naar. Geen documenten, geen ervaring, niets. Ik word binnenkort  geintroduceerd bij de dame die assistenten in huis wil om te kijken of er een klik is tussen ons. Zij heeft 24/7 hulp in huis, ja ook 's nachts slaap je daar. Ik ga ontdekken of dit iets voor mij is. En zo heb ik straks 5 werkgevers waar ik opdrachten van krijg. 

Hopelijk kan ik freelance, vikarier, blijven want het geeft veel vrijheid. 

Over vrijheid gesproken, ik neem dus steeds meer tijd voor mijzelf. Bart is zelden thuis. Hij is of werken of bij zijn maten en nu dan ook nog een jaar op een opleiding.  In het weekend slaapt hij meestal ergens op de bank omdat hij chauffeur is voor zijn maten, en anderen, dat brengt hier zelfs geld op. Kennelijk erg normaal met die vrienden onderling. Ik moest er aan wennen, maar het geeft ook rust en ruimte, want deze bink is toe aan een eigen huisje... 

Ik moet loslaten en mij er niet mee bemoeien, tot ik er last van krijg natuurlijk, want ik ben geen hotel. Ja, het eerste jaar wel.. dat heb ik beloofd. Het eerste jaar betalen ze een bijdrage in het eten en verder niets. Daarna betalen ze 1/3 van de vaste kosten zoals electriciteit, als ze dit gebruiken. Dan is het eerlijk en kan ik ook weer sparen. want.......... Ik moet dit wel zo doen, want zij willen (lang) thuis blijven wonen en ik blijf niet voor ze werken. 


Ik heb op een heel leuke manier een oude landrover kunnen bemachtigen van kennisen die terug naar Nederland zijn verhuisd. 


Tomtiedomtiedom. 

Eind augustus komt hij deze kant op.... en dan gaat het nieuwe project van start...aan de pruttel krijgen. Mogelijk rijdt hij gewoon snel. Want buiten dat hij stil heeft gestaan voor 6 jaar, was er verder niets aan de hand. Olie en diesel eruit halen en vernieuwen, remmen checken, banden oppompen, hij staat nu op blokken. 


Tis een oudje, 1997, maar goed onderhouden en van twee mensen die er altijd goed voor gezorgd hebben. De kajak op het dak is inmiddels van Robert!
Tis een oudje, 1997, maar goed onderhouden en van twee mensen die er altijd goed voor gezorgd hebben. De kajak op het dak is inmiddels van Robert!

In de tijd dat jullie met lezen tot hier zijn gekomen kreeg ik een telefoontje van een bedrijf waar ik bouwmaterialen scoor... Er lag weer veel op mij te wachten en ik mag hun aanhangwagen tegenwoordig lenen. Dus weer veel materiaal even snel opgehaald met Bart. want Bart was er nu nog, overmorgen vertrekt mijn kind naar het Noorden.... 

Ik wil ook nog een soort van carport bouwen tegen de zijkant van de garage, voor de landrover.. dan heb ik evt ook stroom voor een motorvärmer. 


Dus ik kan weer verder met de tinyhouse.. en heb zelfs platen voor de wanden in huis, en op de vloer in Bart zijn hut. Beneden is het beton en dat trekt koud op in de winter. Dus daar wil ik ook een dikke vloer voor hem wegleggen. 


Een sfeerplaatje dat ik onderweg eens geschoten heb. Dus helaas niet van ons.
Een sfeerplaatje dat ik onderweg eens geschoten heb. Dus helaas niet van ons.

Ik voel mij meer en mee geintegeerd hier. Nu ben ik in Nederland ook nooit een "doe veel met je vrienden"  mens geweest. Ik was graag op mijzelf en had een handje vol goede mensen en vrienden om mij heen waar ik graag een glas wijn mee dronk of over het leven sprak... 

Nu begint dat ook hier op gang te komen. Als je van die diepgaande gesprekken voert dan valt het Zweeds toch wel weer tegen, of liever gezegd, is het Zweeds weer een uitdaging. 

Maar het voelt goed, zo goed dat ik dan wel eens per ongeluk Nederlands schrijf of praat met die mensen. Heel bizar. 

Onderonsje bij  mormors glasscafe in Lysvik
Onderonsje bij mormors glasscafe in Lysvik

Ik heb inmiddels weer een seizoensfeest achter de rug in het dorp Årås. Lars Erik de houtboer nodigt mij telkens uit als er van die feestjes in zijn Byn zijn zodat ik mensen kan ontmoeten, en dat is heel leuk. 

Weet je wat zo leuk is aan die Byn, buurtgemeenschap, feestje.. ze kennen elkaar allemaal en helpen elkaar met van alles en nog wat. Ze drinken samen, eten samen en zingen samen bij elke borrel. Daar zijn vaste liedjes voor. De zogenaamde skål+liedjes.. proostliedjes. 


Ik vind de Zweden hier op het platteland een heerlijk volk. Ja, natuurlijk zijn er dingen die anders zijn en waar je aan moet wennen, of niet aan kan wennen omdat je anders gewend bent. 

Een van de dingen die de meeste Nederlanders opvalt is dat het zo lang duurt eer je integreert en of opgenomen wordt. Dat zal per gemeenschap verschillen, maar ik mag niet klagen. Na drie jaar kennen mensen mij en komen bij ons om of hulp te vragen of om iets te delen. 

Ik heb geduld, en was in Nederland ook gewend op op mijzelf te leven. Dus daarin verschilt mijn leven in Nederland  niet veel van mijn leven hier. 

En naast het feesten en proosten heb ik nog een nieuwe hobby, vachten maken en daar nu Nordic Mythologie op vilten... ik geniet er enorm van. Mijn laatste dier waar ik nu mee bezig ben is een wolf... Een lastig dier wat heel snel op een vos oid lijkt.. Maar ik geef  niet op. 




Er gebeurt momenteel weer zoveel in mijn hoofd. Overal zie ik mogelijkheden, krijg ik ideeen en maak ik plannen. Laatst liep ik door de garage de andere helft van het gebouw waarin Bart woont en zag dat deze constructie gewoon, net als Bart zijn hut, om te bouwen is tot een huisje.... geisoleerd en al.. Ik zie het al voor mij, en weet dat ik dan ook weer een goed geisoleerd huisje heb voor Robert voorlopig.. Ik wil er naartoe werken dat iedereen zijn kleine huisje heeft om zijn eigen leven te leiden. Met keuken, kachel, slaapgedeelte en woongedeelte. 


Deze twee huisje in het garagegebouw zijn goed te verwezenlijke en hoeven volgens mij niet al teveel geld te kosten. 

Oh wat wordt ik weer blij van die gedachten. 

Zie je het al voor je, 3 huisjes... inclusief mijn Tiny House en een groot huis voor gemeenschappelijk gebruik. En dan heb ik het nog niet eens over de bovenverdieping van ons huis, waar ook een Tiny House cq appartement van gemaakt kan worden. Zo werken we dan ook toe aan een inkomsten mogelijkheid voor Robert en voor mij als ik ouder ben en niet meer buiten de deur wil werken. Dromen.. dromen dromen... om uit te werken. 


Het grote huis zal wel beter moeten worden gerenoveerd. Als dat voor elkaar is kan je ook alle water hier naartoe laten lopen... Een punt om alle voorzieningen te laten zijn... zodat alles maar in 1 gebouw ligt, dat scheelt erg veel geld. En een utedas per huisje erbij bouwen is niet zo lastig. 

Wel zel er dan een nieuwe garage, cq grote carport voor alle voertuigen moeten komen met daarin  een klein schuurtje voor alle gereedschap. We hebben veel koelkasten en vriezers dus iedereen is zelf voorzien. En de schuur en het grote huis hebben al stroom dus dat is dan al geregeld. 

Oh wat kan ik daar blij van worden. 


De aangebouwde slaapkamer aan het grote huis, waar Robert nu slaap kan dan als Sauna oid verbouwd worden, of als vries en koelruimte voor alle etenswaren van iedereen, mocht ik een Sauna bij ons nog te graven zwemvijver, eerder af hebben. 


Je leest het ik stroom weer leeg, maar ik weet zeker dat dit alles gaat gebeuren! Het kost alleen tijd!