Een bijzondere dag

27-02-2019

Gisterenavond ben ik naar de bijeenkomst van de vrijwilligers voor het fårfest geweest. Zondag zal ik daar de hele dag helpen, zaterdag ga ik zelf kijken en genieten.

Vandaag is het een zonnige dag met natuurlijk nog sneeuw. Maar alles smelt meer en meer. 

Deze ochtend ben ik met lader, van de laptop, op mijn werk gaan halen omdat ik deze was vergeten in de nachtdienst. Om 9 uur was ik daar samen met Bart. Robert sliep nog en dus besloten we te gaan toeren. 

Een collega van mij had mij verteld over en mooi meer met daarom heen ene prachtige hiking route van 17 km, overnachting hutten en vuurplaatsen, alsmede een leuk cafeetje waar je ene wafel met koffie kunt bestellen. 

Om dat meer heen is ook een langlaufroute en een sneeuwscooter pad in de omgeving. In de zomer kun je er een visvergunning aanvragen en er een boot lenen, en dan mag je ook in de hut, op een eilandje daar, genieten 24 uur lang. 

We hebben dit opgezocht en gevonden, ze gingen nog niet open, maar de twee oude dames die vandaag het cafeetje runnen waren er al wel. 3 dagen per week zijn ze geopend en het is van een vereniging. 

Ik mocht binnen kijken en was er stil van, hoe heerlijk Scandinavisch dat het was! Na een lang gezellig gesprek heb ik aangegeven dat wij onze hulp aanbieden als zij dit nodig hebben. Dus gegevens uitgewisseld. De vereniging heeft te weinig vrijwilligers en dit hele vrijetijdsgebeuren in de natuur wordt door vrijwilligers gedragen. 

Op onze route er naartoe ben ik ook nog bij een ouder echtpaar met schapen gestopt waar ik vorig jaar al geweest was, om nog even hen te herinneren aan het feit dat ik wel interesse had in hun wol. In april gaat hij scheren en ik krijg de wol. Hij wist wie ik was en zei, je hebt toch zelf schapen nu. Huh, ja, twee. Wat is men altijd goed op de hoogte hier zeg van iedereen, een echte dorpscultuur. Ik geniet ervan. Afijn, Gunnar komt een keer aanwaaien i.v.m. wol en stro. En hij informeert hier en daar ook voor mij, voor 2 drachtige schapen. 

ik wil graag meer schapen, lammeren voor de slacht en schapen voor de wol. 

Mijn collega Lars heeft al een schaap van ons geslacht en ik mag hem bellen als hij weer moet slachten. We willen ons eigen vlees, eigen wol en eigen vachten. Niet veel, niet voor de verkoop, maar gewoon voor onszelf. 

Nu ik op twee plekken mijzelf ook als vrijwilliger heb aangemeld, Robert de groentetuin groter gaat maken en gaat aanpakken, ik werk en wij steeds mer contacten krijgen voel en zie ik dat we steeds meer op onze plek zijn hier in Zweden. 

Mijn Zweeds gaat erg vooruit. Gunnar zei dat hij mij erg goed verstond, in tegenstelling met de Duitsers die een aantal jaren in de buurt van de kroonprins hadden gewoond. De kroonprins van Zweden heeft bij ons aan het meer een huisje weet je. Hij komt hier regelmatig en de buurman en buurvrouw zorgen voor zijn huis als zij er niet zijn. 

En als klapper op de vuurpijl, vandaag deze dag, gaan Bart en ik zo naar Sunne alwaar hij op gaat voor zijn theorie voor zijn rijbewijs. Als hij het haalt dan mag hij 7 maart op voor zijn praktijk! Ik ben erg blij dat ook hij straks zijn rijbewijs heeft. En dan is nummer 2 aan de beurt.