Gaat de winter nu komen?

20-10-2018

Haha ja jij dacht, oooh er ligt al sneeuw. Nee, er ligt nog geen sneeuw. Deze foto is van vorig jaar. 

Het is eind oktober en het wordt kouder. elke ochtend, als ik vrij ben of als ik avonddienst heb, ga ik met de honden het bos in. het is elandenjacht nu, en Bart smsde mij vandaag dat er een eland geschoten is, hij zag 12 auto's in het bos van jagers, en hij zag twee buurmannen terugkomen van de jacht. De heren hadden een aanhangwagen met een geschoten eland erop bij zich, morsdood. 

Ik eet vlees, ik houd van wild vlees en toch doet mij dit wel iets. Want wij leven in het bos en zien veel wild. Bronstige edelhertstieren in en rondom onze tuin, elanden die over de weg lopen en oversteken. En wie weet horen we van de winter de wolven weer. 

Ik geniet op mijn woonplek. Maar nu schrijf ik vanaf mijn werk. Deze ochtend ben ik om 07.00 uur begonnen met werken, tot 15.00 uur. Om 17.00 uur heb ik weer dienst tot 21. 00 uur. Dus ik heb besloten op mijn werk te blijven. Ik neem rust in de slaapruimte van het personeel. Daar staan twee bedden. voorbereid op mijn verblijf hier, laptop meegenomen, schrijf ik mijn verhaal voor jullie. 


Even mijn hoofd leegmaken. Want mijn werk is dankbaar werk, maar wat een kippenhok soms, die vrouwen (personeel) bij elkaar. Ik heb veel leuke collega's maar ook een paar controlefreak, die toch wel negatieve energie verspreiden en daar wordt ik moe van in mijn hoofd. 

Dat zijn van die momenten dat ik stil word, en dat word ik niet snel. Het is lastig werken voor oproepkrachten, met al die vaste krachten om hen heen, die hun werkwijze graag ook bij een ander wegleggen.  Er zou eigenlijk gewoon 1 werkwijze moeten zijn. En dat is niet, daar word ik weleens moe van zou Luierdelui van Kabouter Plop zeggen. 

Mij bekruipt weleens een vorm van irritatie, want dat "gebitch" onderling is niet goed voor de sfeer.  Ik houd dan maar wijzelijk mijn mond, maar kan niet ontkennen dat het een achtbaan is in mijn hoofd. 

Maar, ik werk ook nog op een ander tof adres, met een geweldig fijn, internationaal team. Open minded, humorvol en hardwerkend. Helaas werk ik daar niet zoveel als op de locatie waar "teveel" vrouwen samenwerken... 

En als ik dan ronddwaal op facebook, wat ik natuurlijk ook doe, en berichten lees, comentaren lees, en tussen de regels door lees, vraag ik mij wel eens af , waarom belagen we elkaar met meningen.  Waarom doet de mens dat eigenlijk? 

Dat hield mij dus nu even in mijn hoofd bezig. Ik ben dankbaar dat ik werk heb, het geld verdien dat ik nodig heb, maar ook zo blij dat ik woon op een plek waar ik geen buren heb. 

Heerlijk in onze eigen energie, en ook fijn dat wij ons eigen leven weer terug hebben na een zware tijd in een relatie, die mijn eigen leven, behoeften en vrijheden aardig op spel zette. 

Het was een leer moment. Nooit meer, ik werd er niet gelukkig van. 

In november krijg ik bezoek, en ik heb er zin in, een weekje. Wel spannend, want een week lang zit je weer niet in je eigen energie. De rust is terug op ons stuk land, en ik realiseer mij meer en meer, dat wij gewoon ons leven moet leiden zoals wij altijd gedaan hebben. Wij zijn op elkaar ingespeeld en een vierde persoon in ons gezin is gewoon teveel, daarvoor zijn wij te lang samen geweest, de jongens en ik. En in tegenstelling tot veel ouders en kinderen, kiezen wij, in ieder geval 1 zoon, ervoor om op deze stek, samen, te blijven wonen. De oudste denkt er ook over na, omdat hij dan niet zoveel vaste kosten heeft. Dus ik ben erg nieuwsgierig hoe dit zich ontwikkelt.  Robert en ik zijn weer aan het creeren. Ditmaal van boompjes een wildspot veranda voor de caravan maken. Het is veel werk, maar gaaf om te doen. Er komt een dak op, zodat we er met sneeuw en regen ook kunnen zitten. We zijn er ook over na aan het denken om er een soort van kachel of vuurplaats te maken, maar daar moeten we nog eens goed over nadenken, het is immers op een houten veranda. Een schoorsteenbouwen, van natuurkeien.. wie weet! 


Wil je nog wat foto's van gisterenochtend zien, ik zal een fotogallerij bij dit bericht zetten. Ik spreek je later!