Grof geschut in het bos

18-04-2020

Wij hebben beiden Corona gehad maar zijn weer hersteld. Het is een behoorlijke klap voor je lichaam, je longen en je spierkracht. 


Maar we zijn alweer 3 dagen aan het werk in het bos samen. 

Gisteren heeft Lars-Erik een pad verder aangelegd om volgende week met de bosaanhanger en trekker verder het bos in te kunnen, bomen die door hem geveld zijn en gezaagd zijn, ophalen. 

Ik heb geleerd met de tractor en de lier te werken zodat ik bomen die binnen de lierafstand liggen naar de weg kan slepen. Het is een geklim en geklauter in het bos om telkens weer een boom aan een lier vast te leggen, maar het voelt goed, dit bewegen in het bos. 

Bart heeft nu zijn praktijkplaats en werk bij de boer waar hij al een jaar werkt. Dus hij kan thuis wonen in onze hut en zal daar beginnen met het opbouwen van zijn eigen leven. 


Puppy is Lars-Eriks vaste maatje in het bos. Dit keer mocht ze mee met d trekker, ze sprong erin, maar de rit beviel haar niet.

 Dus op de terugweg besloot ze maar achter de trekker aan te rennen, naar huis. Ik reed met de landrover erachter, omdat ik toevallig thuis kwam en moest dit natuurlijk filmen. 


Druk op de link op het korte filmpje te zien.   Klik hier

Gisteren zaten deze twee druiven vast met de quad. Ze inspecteerden samen de afrasteringen en sloegen nieuwe palen, en daar waar nodig zaagde Bart de door de storm gevelde bomen. Bart heeft al zijn certificaten in de bosbouw, ook voor de motorzaag, dat is verplicht hier. Dus ook lastige gevaarlijke bomen kan hij zagen nu. 

Een paar dagen geleden kwamen er nog drie bomen in de buurt van waar we aan het werk waren neer.. deels door de storm, deels ook doordat L-E ze verder los had gezaagd. Hij is kundig maar toch schrik je weer als er later dan je denkt.. opeens een boom tegen de vlakte gaat.. en door die trilling een andere omgewaaide boom besluit om dan ook maar uiteindelijk op de aarde te gaan liggen. Hij weet dit maar ik voel mij telkens weer verrast door het overweldige geluis. 


Gevaarlijk werk vind ik het en ik hoop elke dag opnieuw dat ze allemaal weer heel thuiskomen. 

Gisteren was het tijd om met de tractorgraver grote boomstronken die een diep wortel systeem hadden uit de aarde te trekken zodat we met de bosaanhanger met grijparm daar het bos in kunnen. 

Ik ben bang in die machine, het is een oud kreng met een eigen ziel en soms denk ik, oi.. nu storten we de afgrond in. Het is hier namelijk niet plat. Met en bonsend hart en soms mijn handen voor mijn ogen heb ik gefilmd. Lar-Eik vroeg of ik ook in de machine wilde zitten. Nee dank je, iemand moet 112 bellen als jij daar de afgrond inrolt.