Het besef

19-09-2018

Nu je naar die afbeelding kijkt denk jij misschien wel heel iets anders dan hetgeen ik ga vertellen. Nee dit is geen grafsteen, ofschoon ik altijd heb gezegd, als ik ooit ga, dan begraaf je mij maar in de tuin, de steen is er al. 


Deze steen lag al 3 jaar te wachten in de "voortuin". Hij is onder ons huis vandaan gekomen toen we een soort van afvoer hebben aangelegd en daar onder het huis moesten zijn. 

Omdat de steen zo zwaar was, en de destijds ingehuurde klusjesman hem met de auto daarheen gesleept heeft, is hij daar blijven liggen. 


Maar de houtboer, Erik, had zin om voor ons met zijn trekker deze steen op een plek te leggen waar wij hem wenste. En dat is bij de roundhouse die stenen muren krijgt. Op de steen wil Robert graag runen graveren en hij wil op die steen de data schrijven van hetgeen wij gebouwd hebben. 

Ik besef mij bij het bouwen van onze projecten dat ik ons rijk mag rekenen. Rijk in de zin van dromen en wensen mogen vervullen, tijd voor elkaar hebben en dat leven mogen leiden waar wij over droomde. 

Inmiddels ben ik niet volledig vrij meer omdat ik veel werk, maar van dat geld dat ik verdien kan ik wel weer kopen wat wij nodig hebben. 

Ik twijfel nog steeds of ik wil gaan studeren, de tijd is hetgeen dat mij doet twijfelen. Tijd investeren in iets dat de maatschappij van ons vraagt. 2 jaren lang heb ik een sabbatical kunnen houden. Ik heb harder gewerkt dan ooit maar het was heerlijk. 

Ik besef mijzelf dat het rijkdom is wat ik nu wegzet met de jongens, en bij alles wat wij doen zijn er twee dingen die ik wil voelen. 


1. Is dit wat ik wil? 2. Hoe creeer ik een zo goedkoop mogelijk leven voor de jongens straks zodat ook zij meer tijd over houden om te leven.


Ik moet bekennen dat ik mijzelf steeds beter leer kennen. Inmiddels is mij bevestigd dat ik liever alleen woon met mijn zonen omdat ik geen gedwongen tijd wil stoppen in een partner op de momenten dat ik dit in mijzelf of mijn kinderen wil stoppen. Klinkt dat raar? Een relatie vraagt veel tijd en energie en dat moet je kunnen en willen.


Ook leer ik van mijn jongens en zie ik bij mijzelf dat ook ik jaren lang geleefd ben, in tijd en in wat ik doe. Eigenlijk ben ik best creatief en avontuurlijk. Ik heb bij gebrek aan geld en werk, dus met meer tijd, steeds meer beelden op mijn netvlies over het creeren van mooie dingen. 

 

Robert weet wat hij wil nu. Oude ambachten en creatief zijn. Hij heeft het geduld, de passie en de vaardigheden om zeer mooie dingen te maken. We hebben besloten te investeren in het juiste gereedschap. Momenteel wordt hij erg geinspireerd door The Northmen. Hier heb je een filmpje van die mannen, waar ze aan kano maken die Robert graag wil maken. Hij gaat in het klein beginnen. 


Ik denk dat volgend jaar het laten groeien van groenten en vruchten beter zal gaan. Ik heb weer veel geleerd dit jaar. De tomaten moet ik meer dieven, de pompoen en water meloen moet ik onder het plastic door laten groeien naar buiten, paprika s en pepers wil ik meer zetten en inmaken. En ik wil er nog een kas bij hebben! Heerlijk om alles zo te zien groeien. 


Ook hebben we in september de bedden voorzien van kranten in plaats van wieden of spitten en daarna 15 cm eigen compost erop. De compost was erg goed gelukt, had drie jaar gelegen en was geurloos en droog. Er groeide op de composthoop tomaten? We hebben er een keer groencompost bijgegooid, en dit zal opgekomen zijn. 

Nou ik kan je vertellen, tomaten houden van poep! Man man wat waren die groot en mooi! beter dan in de kas. 


En er groeit meer bij ons, onze dierenstapel. Zo ben je bezig met het voorbereiden van een schapen weide, en zo is het een eendenpark, in wording. het wordt een roundhouse met een ingebouwde badkuip, de heuvel waar hij in is ingegegraen willen we laten begroeien met gras, en de badramd is verstopt met stenen rondom. zo benieuwd. De twee kleintjes Myskanka.. de grote is mij niet geheel bekend, want de kleuren waren niet oke zei de man, dus goedkoper. Oke! prima. Ze logeren nog bij de kippen, en dat is niet echt prettig, want de kleine zwarte kipjes zijn een beetje kattig. Maar voorlopig redden ze zich met twee alternatieve zwembadjes. Ze zijn echt heel leuk, deze eenden. Wie weet.. gaan we wel door met eenden. 

Ze slapen voorlopig onder het kippenhok met kurkplaten eromheen. En naast de autoband die nu als zwembadje voldoet hebben we ook nog een palletkraag als zwembadje, voor de grote eenden. Een ratjetoe, maar dat is maar voor een weekje.