Het leven beweegt hier constant!

15-10-2019

Tis herfst, de voorbereiding voor de winter zijn begonnen. Samen met mijn maatje knutsel ik regelmatig aan mijn Landrover.. mijn maatje is inmiddels meer dan een maatje en we genieten.  De boerenkool is klaar om te eten, de kippen worden weer los, en de kampvuren branden weer in de tuin om lekker in de koude avond bij te zitten met een biertje of wijntje. 

Het is vroeg donker... al om 18.30 ongeveer.. en dat gaat nu snel. 

De jongens zijn hun eigen pad opgegaan.. en het ziet er naaruit dat... afijn lees meer. 


Na drie jaar gebeurd er ineens wel heel veel en is misschien alles niet meer zoals ik had verwacht dat het zou zijn. Bart is met de bosbouwopleiding begonnen in Alfta en zit op zijn plek. De verwachting is dat hij nog een paar jaar thuis woont en daarna vertrekt, als hij een huis bij elkaar gespaard heeft. Robert hoopt aangenomen te worden op de opleiding en voelt nu hij in deze flow zit dat hij zijn eigen leven wil en gaat leiden en verwacht zelfs ook te vertrekken... Hij praat er zelfs over om opleiding te gaan opzetten en mensen uit Nederland skills te geven zodat deze leefstijl en passie zich ook meer en meer in Nederland gaat verspreiden. 


Dit laatste had ik nooit verwacht.. maar zo is het leven. 

Ik, ik heb een relatie.. een lat relatie. Het is pril en ik ben voorzichtig maar ik geniet. Iemand die een gelijksoortige leefstijl heeft, en veel dingen doet in het leven die ik ook in mijn oude leven deed, varen, vissen.. etc... 

Een mens met ongelooflijk veel energie en ritme, dicht bij de natuur. Dat ritme wordt wel een dingetje.. ik ben een flierefluiter.. Maar we gaan zien hoe het zich ontwikkeld. Het is een Zweed die 2 km verder op zijn boerderij aan het meer woont, met twee volwassen dochter waarvan 1 nog fulltime thuis. De meiden zijn ongeveer  in de leeftijd van de jongens. 

Het hart gaat zijn weg en gooit al je planningen in de war... 

Vanaf januari zit ik hier mogelijk voor in ieder geval 5 maanden alleen met de dieren. Dat moet ik nog even oplossen dus, die honden... als ik werk. Maar dat komt ook vast goed. 

En daarna.. we zien wel hoe het daarna loopt, het leven is een grote reis. En het zit er naaruit dat ik dat samen met mijn landrover mag gaan doen omdat je jongens gaan uitvliegen. 


Nu heeft mijn partner een passie voor motorrijden... dus wie weet ga ik die ook wel weer eens oppakken. 

Gisterenochtend, ik slaap 1 a 2 keer per week daar, omdat ik ook graag thuis ben en ook met Robert tijd wil doorbrengen, en natuurlijk ook nog werk en nachtdiensten doe, stonden we om 6 uur op om de visnetten die hij uitgegooid had voor de nacht, weer op te halen.. De vangst was schraal maar ik had vis.. koud, nat en donker.. het water op, netten ophalen. Erg avontuurlijk je eten in de natuur bij elkaar scharrelen. Wat heerlijk. 




Jullie horen van mij!