Het leven zet zich voort.

25-07-2020

Sommigen hebben het nog niet door (gehad)...

Maar inmiddels woon ik alweer 9 maanden samen met een man waar ik erg gek op ben. 


Ik ben verhuisd naar zijn stek, die 3.5 km verderop ligt. Hij woont op een boederij aan het Rottnen meer. Mijn zonen zijn blijven wonen op onze boerderij en bouwen daar zelf een leven op in ieder zijn eigen wooneenheid. Mijn honden, schapen en kat ( die inmiddels 4 kittens heeft) zijn mee verhuisd. Lars Erik is een man die erg zorgzaam is en ontzettend graag en goed met dieren omgaat. 

Een harde werker die je soms vast moet binden op een stoel om een gesprek te hebben. 

Onze leefstijlen raken elkaar en vloeien nu in elkaar over. 


De jongens wonen dus op ons oude adres en ze studeren en of werken... momenteel zit de jongste tussen twee opleidingen, in de zomer, thuis en heeft een vakantiebaan op de boerderij waar de oudste zijn praktijkplaats en weekendbaan heeft. 

De oudste sluit zijn opleiding in december en heeft tot die tijd een praktijkplaats 5 km van huis af. 

Inmiddels zijn wij op weg naar het vijfde jaar in Zweden. In april wonen wij 5 jaar in Zweden. 

Ik word regelmatig gebeld en of gemaild met de vraag hoe ik deze stap gemaakt heb naar Zweden, door ouder van gevoelige en of zeer intelligente kinderen. 

Het is lastig uit te leggen hoe die stap gegaan is. Het was een proces met een deadline en daar ben ik gesprongen op een manier die niet iedereen, of zelfs de meesten mensen, niet past. Een sprong vol met onzekerheden naar een leven dat ik samen met mijn zonen voor ogen had. 


Inmiddels kun je ons volgen op onze blog. Daarin schrijf ik nu meer over ons leven hier,  dan over de stap van Nederland met hoog begaafdheid en zijn problematiek aldaar. 


Ik werk in de zorg, niet fulltime, en houd mij daarnaast bezig met het leven op " onze boerderij" in Årås, en de stek van de Jongens op Ed. Beide byns liggen in Rottneros. 

We hebben schapen en ik filt schapenvachten, ik schilder graag oude meubelen over en verander graag het interieur. Ook ben ik begonnen met de groententuin alhier, maar dat gaat nog niet zo goed. Ben daar een beetje gedemotiveerd door geraakt en het onkruid kan nu weelderig groeien dus. Volgend jaar hoop ik dat het beter gaat.

Mogelijk ben ik aan teveel projecten begonnen en dus is mijn enthousiasme mijn werktijd voorbij gestegen.


Ik zal jullie wat foto s laten zien van ons leven hier zodat je de sfeer een beetje kan proeven. 

Het gaat goed met mij, mijn relatie en de jongens. Natuurlijk is het hard werken om na zo n lange tijd weer een echte relatie op te bouwen, ik was dit niet meer gewend. 

Maar zolang communicatie loopt... en liefde aanwezig is ontstaat er iets bijzonders... en moois.