Mijn moeder / oma op bezoek

01-07-2019

Elke zomer komt mijn moeder, hun oma, twee  a drie maanden bij ons logeren. Zij draait mee in het gezin en neemt het koken en het huishouden op zich. Zij is geboren in 1944 en dit jaar wordt zij in augustus 75 jaar. Haar knieen willen niet meer zo, zij krijgt daarom ook nieuwe, maar de wil is er. Op avontuur! 

De jongens zijn altijd weer blij als zij er is, omdat er dan goed voor ze gezorgd wordt.. ze worden, net als ik verwend. 

Mijn moeder slaapt in mijn bed en ik slaap deze zomer in de caravan. Heerlijk mijn eigen hut, omdat ik natuurlijk gewoon moet werken, en ik werk onregelmatig. 


Omdat is gek met de dieren en geniet daarvan. Helaas heb ik niet zoveel vrij om leuke dingen met haar te doen. Maar het feit dat zij hier is is al heerlijk, ook voor haar. 

Bart heeft een vakantiebaantje en werkt momenteel veel. 12 augustus zal hij aan de bosbouw opleiding beginnen, en hopelijk vind hij daarna een baan! Robert gaat in de herfst leren schapen scheren, en eigenlijk zie we er wel mogelijkheden in dat hij daarmee in zijn levensonderhoud voorziet als hij dit leuk vindt en het hem goed af gaat. 

Tegen mijn verwachtingen in heb ik toch meer aan de groententuin kunnen doen dan verwacht. Ik ben alle bakken aan het volzaaien.. beetje laat, maar als de weergoden het mij gunnen hebben we nog een mooie september. Ik heb veel wintegroenten gezaaid omdat ik laat ben. 


Een collega met een passie voor medicinale bloemen, en bloemen waar je zalven van kunt maken, heb ik aangeboden om een stuk grond in gebruik te nemen en samen hiermee aan de slag te gaan. Zij kan dan ook groenten uit de tuin meenemen. 

Het gaat goed met ons, er is echt altijd beweging en steeds meer voelen wij en weten wij dat alles op het juiste moment komt en niet wanneer wij dat wensen. Dat geeft ook rust en vertrouwen. 

Soms kijk ik terug naar de start van ons avontuur, hoe dit gelopen is en hoe we dit aangepakt hebben. Nu, achteraf denk ik, ongelooflijk dat ik dit zo gedaan heb en er gewoon alle vertrouwen in had dat het goed zou komen. Zonder werk of huis gewoon in de auto gestapt en hierheen gereden... en in drie weken tijd een huis hebben, en twee weken nadat mijn salaris uit Nederland ophield een baan hebben.. Bizar eigenlijk. 

Ooit zij iemand tegen mij "Leap of faith" Lucille.. Jump.. het komt goed, maar je moet wel durven springen.. En dat heb ik gedaan, samen met mijn twee stoere zonen, die er ook alle vertrouwen in hadden. Zij willen nooit meer terug naar nederland, omdat wij daar eigenlijk niets of niemand meer hebben waar wij voor terug willen. De mensen die ons lief zijn komen hier elk jaar, en voor hen is dat kennelijk voldoende. Het eerste jaar is Bart 2 keer teruggeweest voor zijn vrienden, de carnaval en om WoW te spelen. Maar die behoefte is weg zegt hij.. Hij heeft er niets meer te zoeken. Ik vind het knap en stoer van ze. 

Hoe zou het er voor ons over 10 jaar eruit zien.  Zo beneuwd naar. 

Na de nachtdienst aan het werk in de tuin...
Na de nachtdienst aan het werk in de tuin...