Mooie gesprekken

29-07-2018

In Nederland had ik mooie mensen om mij heen. Deze heb ik achter gelaten met mijn emigratie. Niet iedereen is in staat naar Zweden te komen, en ik wil niet naar Nederland. In oktober 2017 ben ik in Nederland geweest om destijds de man met wie ik een korte heftige relatie heb gehad,  te verrassen. Ik viel gewoon terug in de hectiek, het voor mij oppervlakkige leven, de routine van alledaags, en vooral de drukte die Nederland mij altijd heeft geboden. Het meest opvallende vond ik, dat je in de stad, in een modernhuis, met een kraan waar water uitkomt, een knop waar je de warmte mee regelt, je niets anders doet dan tv kijken, op de computer zitten of indien deze twee niet werken, een spelletje te doen (wat in zweden meer voorkomt) Je komt terug in het land zoals je het hebt achtergelaten. Het verschil is alleen dat jij nu anders weet en gevoeld hebt. 


Ik wil niet zeggen dat Zweden zaligmakend is, want ook hier zijn er dingen die beter of anders kunnen. Maar het plekje waar ik woon, en de eenvoudige leefstijl die ik heb vragen meer bewustzijn en ook wel dankbaarheid van het leven en hetgeen dit leven je biedt. 

Gisteren heb ik geappt met een oude vriend. Zijn leven heeft een wending gekregen op het moment dat ik emigreerde. Een niet gekozen en voor hem niet fijne wending die tijd nodig heeft om te herstellen en weer een nieuw pad te kiezen. 

Het gesprek ging over onszelf, de mens, je denkwijze, je gedrag en natuurlijk relaties. Ditmaal hebben we persoonlijkheidsstoornissen zoals narcisme, pathelogisch liegen en sociopathie besproken. 


De drie kwam in ons leven voor in de vorm van andere mensen. Vaak heb je dit te laat in de gaten en maken die mensen veel stuk. Je kunt dan maar één ding doen en dat is die mensen loslaten en er vooral ver uit de buurt blijven. 

Als je gaat lezen over deze onderwerpen ontdek je veel eigenschappen die veel mensen hebben, je gaat dan ook bijna aan jezelf twijfelen. Zou ik... en dat hadden wij beiden. 

Uiteindelijk realiseerden wij ons dat mensen die hieraan leiden zich de vraag niet zullen stellen, zou ik.... 

Zo kun je op een avond, tijdens het breien, en buiten zitten in een stortbui, onder een afdak natuurlijk, een bijzonder gesprek hebben waarbij je heel dicht bij elkaar komt. 

Het onderwerp relaties liet mij weer voelen dat ik mijn vrijheid erg waardeer en ik  dit ook erg belangrijk vind, om alles uit het leven te kunnen  halen wat erin zit. 

In mijn laatste relatie voelde ik dat dit onmogelijk was. En als je dan even probeert te voelen hoe het toch zou zijn om weer iemand te hebben, lees samenwonen, dan voel je angst en paniek. Mijn laatste relatie heeft mij meer kwaad gedaan dan mij lief is. Want leven in een soort van gevangenis is niet gezond. 

Zo n gesprek kan dus een eye opener zijn!


Ik schrijf dit terwijl ik nog in bed lig, en de regen met bakken uit de lucht komt. Ik heb een erg hoog bed, 1.20 meter hoog. En kan dus vanuit mijn raam heerlijk naar buiten kijken. De regen was erg welkom, de droogte en de vele bosbranden werden erg bedreigend. Alsmede het water tekort en de stervende planten.