Ongewenst bezoek

21-02-2019

Vanochtend werd ik wakker en wat zag ik.... sneeuw.. het sneeuwde weer! Het ongewenst bezoek is Koning Winter, deze had ik niet uitgenodigd. Gisteren een heerlijke voorjaarsdag, zittend op een schapenvel met een bak thee geniet ik in de afnemende witte wereld. Deze ochtend was er bijgesneeuwd. Het klinkt ondankbaar, omdat ik voor de witte winters naar dit land toe verhuisd ben, maar sneeuw wil ik niet mee. Ik wil voorjaar, een zachte grond, zon, regen, om alle zaadjes die wij in de grond gaan stoppen te zien ontpoppen tot eten. 


Vandaag moet ik werken, een late dienst, de jongens houden het schip hier varend, en nu vind ik het niet erg, dat ik werk. Want het sneeuwt en wat baal ik daarvan. Als je zo in de natuur woont leef je met de seizoenen. Je krijgt minder behoefte aan slaap omdat het langer licht wordt en omdat de zon meer schijnt. 



Als je dan aan een homestead werkt is het weer nog belangrijker, want wanneer de aarde nog bevroren is valt werken in en op die aarde niet mee. Bouwen heeft nog geen zin omdat het gaat verzakken, en zaden is onmogelijk. Vorig jaar herfst heb ik al zaden onder de berg compost en mulch gestopt, daarop schapenwol die ik over had en daarop een pak sneeuw. Wat ik gezaaid heb weet ik niet meer, maar ik ben heel benieuwd of het opkomt. De natuur heeft namelijk als zaaiseizoen de herfst en niet zoals de mensen het voorjaar. 

Ik ben benieuwd of mijn experiment gaat lukken. Zo ja, dan ga ik voortaan in de herst zaaien.