Pasen en heksen?

21-04-2019

Op  de donderdag voor goede vrijdag,  werd ik door mijn houtboer uitgenodigd voor een buurt-samenzijn bij het meer, op paasavond.  Nu had ik eerder al, vorig jaar in het voorjaar, een samenzijn gehad en dat heette een "Knutkallas".  In Nederland noemen we dat een Amerikaanse fuif. Iedereen neemt eten en drinken mee en we maken er een gezellig feestje van. 

Ik vroeg aan Lars-Erik, zo heet hij, wat dat dan is. Ze eten dan samen "kolbullar" en drinken samen wat, en hebben een vuur normaal gesproken, wat nu niet doorgaat ivm de droogte. 

Het zou gevierd worden bij zijn sauna aan het meer. Oke, mag ik dan het adres, ja dat is lastig krijg ik als antwoord en hij zegt mij dat hij het wel laat zien. Maar aangezien het overmorgen al was en ik de volgende dag de hele dag moest werken antwoordde ik : " Oke laat mij dan maar zien, vandaag of zaterdag, want vrijdag moet ik de hele dag werken.  

Zaterdag zou hij het laten zien, als het bijna zover is. Ik bereid mij voor, maak een beetje eten, haal een beetje drank... en zorg dat ik mijn stoel en warme truien voor de avond klaar heb staan. Om vier uur stuur ik een berichtje dat het ook oke is dat hij via whatsapp de locatie doorstuurt omdat ik het dan wel vind. 

Nee, het was makkelijker dat zijn dochter mij kwam halen. Prima dacht ik, als ze mij dan ook maar terugbrengt, want dan hoef ik geen 4 km te lopen door het bos. 

En zo geschiedde. Madelene, zo heet zijn dochter, met pas haar rijbewijs, kwam mij halen. Ik vroeg haar moet ik mijn stoel meenemen want ik weet niet wat ik kan verwachten. Doe wat je wilt, neem mee wat je wilt. Mmm dat is zo'n, voor mij typisch Zweeds, antwoord waar ik niet goed mee uit de voeten kan en nerveus van wordt. Want dan weet ik nog niet wat ik ga aantreffen. 

Bij hun huis aangekomen parkeert ze de auto en zegt zij mij dat ze even haar jas pakt. Vervolgens lopen we naar het meer, die omgeving ken ik daar goed omdat ik daar altijd kajak, en lopen we langs een stijl pad naar beneden alwaar we uitkomen bij een kleine rode sauna en naar mijn beleving al best veel mensen. Ik zie een betonnen rechtopstaande rioolbuis als barbecue branden, ik zie veel drank, frisdrank en een Thaise vrouw die met grote pannen in de weer is. Die vrouw ken ik, zij fietst altijd voorbij ons huis en we zwaaien naar elkaar. 

Zij gebruikt drie grote steekpannen en bakt een oud traditioneel houthakkers gerecht genaamd "kolbullar med sylt". Dat zijn pannenkoeken van meel en water met daarin doorbakken spekjes. En sylt is jam. Een heel belangrijk gerecht in Zweden wat veel ingezet wordt als saus of garnering. 

Opeens zie ik twee heksen aankomen, 1 met een stok met paasveren als bezem en 1 met een bezem met een mandje eraan. Beiden heksen dragen deze bezems over hun schouders. Huh dacht ik heksen? Blijkt dit een traditie in Zweden te zijn. Deze heksen gaan met chocolade koekjes rond. Na de komst van de heksen begint er een man zijn stem te verheffen en roept iedereen bij elkaar. Hij heeft drie grote dozen met rauwe eieren bij zich en vraagt iedereen om in een rij te gaan staan. Twee rijen aan weerzijde van hem. Ik dacht, ik kijk nog wel even de kat uit de boom, voordat ik een rauw ei op mijn hoofd heb. Het blijkt een wedstrijd te zijn. Telkens staan er twee mensen tegenover elkaar met een ei in hun hand die ze tegen elkaar moeten tikken. Wiens ei heel blijft heeft gewonnen en doet weer mee met de volgende ronde, tot er 1 over blijft met een ei. Hij, in dit geval, won een doos aardbeien die meteen weer uitgedeeld werden aan al die kinderen die rond renden en langs de waterkant speelden. 

Het was erg druk, de hele buurtgemeenschap liep uit en ik leerde veel mensen kennen en mijn Zweeds is gelukkig zover gevorderd dat ik ook leuke gesprekken kon voeren. 

Als 1 vd laatste vertrok ik met een kleine groep s nachts naar het huis van de houtboer alwaar zijn dochter zou komen om mij en nog een man met dochtertje thuis te brengen. Maar het liep weer anders. De telefoon ging, de buurman waar mijn hooi opgeslagen ligt, althans het hooi wat ik koop van die man zijn broer, belde. Er was inmiddels ook een feest bij hem aan de gang. Of we kwamen. Huh, ik moet morgen werken maar wil ook niets missen. Dus ging ik maar weer mee op pad. Met mijn mandje eten en drank, wat dat was nog steeds onaangeroerd. Misschien kon ik het daar slijten. 

Daar aangekomen wat het huis vol, een zeer lange tafel in huis, met daaraan allemaal mensen. 

Nog meer drank, snoepgoed (eitjes etc) op tafel.. Een shotgun.. een Zweedse drank met allemaal kruiden, die echt naar je hoofd schiet, flessen wiskey.. en nog meer. 

En... een zelf gebrouwen sterke drank van hete pepers, jawel, gemaakt door de houtboer. 

Het meest indrukwekkende vond ik het zingen om te proosten. 

Traditionele feestliedjes om te proosten! Ik was onder de indruk en het voelde die avond alsof ik echt even weer ondergedompeld werd in de Zweedse plattelands cultuur... 

Nu, met moeie ogen, en slap lijf schrijf ik nog even voor jullie, omdat het te gaaf was om niet gelijk te delen. Ik moet werken vandaag, van 11-20 en voor het eerst heb ik daar spijt van. Want als dat niet zo was geweest was ik lekker doorgezakt om het einde mee te maken op dit Zweedse zuip festijn.