Wake up! Am I dreaming?

09-05-2019

Inmiddels wonen wij hier alweer drie jaar. Na het verkocht hebben van mijn huis in Nederland, en mijn baan opgezegd te hebben, heb ik nog steeds geen spijt dat we deze stap genomen hebben. De jongens zijn gelukkig en genieten van dit land vol andere gewoonten, meer natuur.. en på landet, een meer landelijker leefstijl met natuurlijk voordelen en nadelen. Maar we moeten zeggen, dit leven past ons. 

Had dit in Nederland gekund? Nee, te veel mensen, te weinig plaats en de plaatsen waar je in Nederland kan wonen zoals wij dit doen in Zweden, zijn in Nederland onbetaalbaar voor ons. 


We zijn er financieel niet op vooruit gegaan, ook niet echt achteruit. Maar qua levenskwaliteit en geluk zijn we enorm veel vooruit gegaan. 

Steeds meer word ik mij bewust van de rijkdom die wij nu ervaren op dit stuk land in het bos. Wat wij hier leren, ervaren en voelen. 

Het is niet te omschrijven. 

Deze ochtend kwam ik uit de nachtdienst. Ik moest nog drinkwater halen, de campingkaart werkte niet en dus ben ik terug gereden naar de reddingsdienst alwaar je gratis drinkwater kunt halen. 

Terug thuisgekomen word ik ontvangen door de schapen. Mijn auto parkeer ik op ons parkeerterrein, waar nu de schapen ook lopen. 

Ze lagen lekker onder hun schuilhut, maar staan op als ze mijn auto aan zien komen en ook maar een vermoeden hebben dat er geknuffeld gaat worden. 

Ik geef ze even een aai over hun neus en loop naar het huis toe alwaar Kruimel, onze luie kater, op de schommelstoel in een schapenvacht ligt, onder het afdak op de veranda bij de voordeur.  

Volgens mij heeft hij geen poten meer of zijn zijn batterijen leeg, want ik kan mij niet herinneren dat ik hem daar niet zie liggen. 

Ook liep ik nog langs de tweedehands gekochte ramen met hardhout, die ik wil gaan verwerken in mijn tiny house. Ik kijk er naar en realiseer mij hoezeer mijn leven is veranderd. Ik heb ook oog gekregen voor het vooruitkijken en verzamelen van materialen die ik nog nodig ga hebben. Als je leeft van het moment en van alleen maar tweedehands spullen, dan dienen de momenten dat ze voorhanden zijn zich soms maar 1 keer aan, en dus moet je ze op dat moment in je bezit zien te krijgen. Het is een andere manier van leven, met meer geduld. Want alles komt op het juiste moment op je pad, en dus zul je soms moeten wachten en achteraf blijkt altijd weer.. het is maar goed dat... 



Ik verbaas mij erover dat  ik mij elke dag zo bijzonder voel.. zo lekker voel als ik kijk waar ik leef en hoe ik leef. Ook realiseer ik mij dat ik dit veel eerder had moeten doen. Maar een wijze collega zei altijd tegen mij,  Luus voor alles is er een juiste tijd en juiste plaats op deze aarde, in dit leven. Dus ik ga er maar vanuit dat het allemaal zo moest zijn. NU.