Weer een droom in vervulling

06-11-2019

Stap voor stap komen dromen uit. Soms verbaas ik mij over de manier waarop mij dit overkomt. Of bewerkstellig ik dit door te durven dromen?

Gisteren heb ik de landrover laten keuren bij bilprovning. Lars Erik had alles gefixt dat nodig was aan de auto. Het dakraam, dat een nieuw rubber nodig heeft hebben we maar weer tijdelijk dichtgetaped, want het bijgeleverde rubber was niet juist en paste niet. Misschien dat we iets fout gedaan hebben of iets over het hoofd zien. Maar de auto is, getaped en al, goedgekeurd. 


Het is een heel bijzondere week, met veel beweging en voor mij veel mijlpalen. 

Bizar, het werd mij zelfs teveel, want opeens kreeg ik hoofdpijn gisteren en moest ik overgeven, op mijn werk. Ik heb 2 uur gewerkt en ben daarna vertrokken. 


Een migraine aanval vermoed ik, of energie, wie zal het zeggen. 


Mijn leven staat up side down. Ik leef momenteel in twee huizen, hier en in Årås. Daar slaap ik momenteel veel. Mijn tijd probeer ik te verdelen tussen thuis bij Robert , mijn werk en mijn lief. Het voelt goed en komt op het juiste moment, niet te vroeg bedoel ik daarmee. Want Robert is nog twee maanden thuis en zal dan ook een heel ander leven leiden, in Sveg. 

Gisteren hebben we samen een rit met de goedgekeurde en verzekerde Landrover gemaakt. Dat was super. Natuurlijk heb ik nog even een filmpje gestuurd naar mijn Zweed, want ik had bij hem uit de koelkast een gerecht gepakt dat op Robert wachtte, en hij kon niet wachten met eten.  

Ja, inmiddels heb ik ook zijn huissleutel.. hoe serieus wordt het.. erg blij met hem.

Klik hier voor het kleine filmpje naar mijn google fotos. 

Ondanks dat ik content was met mijn leven en het alleen zijn gebeurde het onverwachtse. Ik moet er nog wel aan wennen, want iets hebben betekent ook dat je iets kan verliezen. En dat laatste wil ik niet meer.
Ondanks dat ik content was met mijn leven en het alleen zijn gebeurde het onverwachtse. Ik moet er nog wel aan wennen, want iets hebben betekent ook dat je iets kan verliezen. En dat laatste wil ik niet meer.



Bij Grässmark dacht ik naar een kanotoer te rijden, in het bos net buiten het dorp, maar kwam op een echt outdoor Landrover terrein terecht. Bizar, wat die auto kan. Of het terrein ervoor bedoeld is weet ik niet maar spannend was het! 

Voor  mijn werk heb ik de Landrover weer in Årås en mijn passat meegenomen naar mijn werk,  gezet zodat Lars Erik de Landrover nog even kan testen in de bossen, ik hoorde namelijk een geluid dat ik niet kan thuisbrengen.

Deze auto wordt een genot voor ons allen. De kinderen mogen hem als wildsafari auto gebruiken of meenemen op stoere trips in scandinavie. Ook zijn dochters, want dankzij hem rijdt deze auto immers. 

Om 17  uur werd ik ziek, knallende hoofdpijn, misselijk, overgegeven etc... ik wilde op mijn werk blijven heb daar even 10 minuten gelegen, en ben op aanraden van mijn collega s lekker naar huis gegaan. Niet naar huis dus, maar naar de persoon die mijn hart gestolen heeft. 

Dat is ook wel een dingetje zeg.. dat ik ervaar dat ik echt naar hem toe wilde, beroerd etc.. gewoon daar op de bank liggen. En dat kon gewoon... Er ging daar een kat aan mijn voeten liggen, een hondje rolde zich op tegen mijn borstkas en de deur werd door iemand zachtjes dichtgedaan... 2 uur later was ik weer op aarde en werd er eten voor mij gemaakt... 

Zo heerlijk dat iemand gewoon zijn eigen ding doet en ik daar gewoon kan zijn. Wij allebei ons leven durven blijven leiden en dit gecombineerd krijgen met het samen zijn. Want als er 2 bijna 24 uur bezig zijn wij dat wel. Ik in de winter niet, maar hij in tegenstelling tot mij, ook in de winter. 


De spagaat die ik voelde tussen Robert vergezellen en mijn eigen leven opbouwen wordt minder. Dit omdat Robert heeft aangegeven dat hij het heerlijk vind dat ik weg bent en het nu voelt als zijn leven hier op onze eigen stek,  zijn huis. 

Bart is al uit huis en woont in Alfta maar zal eind mei thuiskomen en hier een praktijkplaats zoeken voor een half jaar. Robert zal in de zomer maar drie maanden thuis zijn en daarna de smidse opleiding gaan doen voor een jaar. 

Je snapt wel dat mijn leven beweegt, zowaar op zijn kop staat in de goede zin des woords. 

Met spanning en nieuwsgierigheid kijk ik uit naar de ontwikkelingen die hier gaande zijn. Ik sta open voor alles en heb zelfs al nieuwe ideeen in mijn hoofd voor het terrein hier voor het geval dat hier straks niemand meer constant woont. Deze winter ben ik 5 maanden alleen hier, wat gaat dit met mij doen. 

De herfst treed in, alles gaat dood en wordt grauw en geel. Een heel bijzonder seizoen.
De herfst treed in, alles gaat dood en wordt grauw en geel. Een heel bijzonder seizoen.


In mijn hoofd zie ik al beelden van een geweldig terrein dat zelfvoorzienend is, en drie kleine vikingachtige of lodge-achtige huisjes heeft. Een gebouw met alle sanitaire mogelijkheden, de rest off grid en met alleen maar een houtkachel en olielampen. 

En het grote huis gerenoveerd, beneden een gezamelijke woonkamer en woonkeuken.. boven een grote warme zolder met slaapmogelijkheden voor groepen of een appartement, dat weet ik nog niet. 

Op het terrein een grote zwemvijver met een sauna. Aan de rivier de kajaks.. En natuurlijk de Landrover voor natuurbelevingen. 

De mensen die mij al langer volgen weten dat ik niet denk in geld. Ik denk alleen in mogelijkheden en kansen, en vaak komt de rest, op de juiste moment vanzelf. Linksom of rechtsom ik geloof erin dat alles kan. 

Dit alles kan ik niet alleen. Maar ook die andere mensen, inclusief mijn kinderen, komen vast om de hoek kijken als deze droom, dit zaadje, mag uitgroeien tot iets unieks. 

Hoe gaaf zou het zijn als hier iets ontstaat waar gewoond, geleefd  geleerd en genoten kan worden. Iets dat opgebouwd wordt met eigen handen en creativiteit, zonder leningen, dus kostenvrij... Met een eigen voorziening voor eten, warmte enzovoorts. 


Ik krijg er de kriebels van, zo gaaf, en zo blij ik van dergelijke dromen wordt. 


Mijn leven is nooit saai geweest en is nooit gebouwd op routines. Dit zal wel altijd zo blijven, avonturen en vernieuwingen blazen nieuw leven in mijn bestaan.
Mijn leven is nooit saai geweest en is nooit gebouwd op routines. Dit zal wel altijd zo blijven, avonturen en vernieuwingen blazen nieuw leven in mijn bestaan.