Winter.. dromen... plannen.... onverwachte zaken...

03-02-2019

Ons leven begon spannend en gaaf te worden op de dag dat wij besloten om mijn baan op te zeggen, ons huis te verkopen en gewoon in de auto te stappen om naar Zweden te rijden. 


Sinds 2016 zijn wij, mijn zonen en ik, op avontuur. Ze zijn nu (2019) 20 en 19 jaar oud. 



Er gebeurt veel! Ongelooflijk wat een bewegingen heeft ons leven sinds wij veel hebben losgelaten. Locaties, situaties, en mensen hielden ons vast in een leven dat er elke dag hetzelfde uit ging zien, gesprekken bleven zich herhalen en situaties veranderde niet. 

Als je daarin niet gevangen wilt zitten moet je dus gewoon loslaten en niet meer dan dat. Want dat alles verander je niet, je kunt alleen je eigen weg veranderen om langs nieuwe dingen te reizen. 

En zo geschiedde. 

Van een zogenaamd zeker leven, veilig en bekend, naar een leven waarin we meer leren, doen en ervaren, maar vooral veel meer genieten. 

We dachten dat de winter geen echte winter zou worden dit jaar. Een lange winter, zoals vorig jaar, zaten we niet op te wachten, maar wat meer sneeuw mocht wel. Nou die kregen we, en nog meer.... 


En dat is niet alles waar ik de afgelopen maand kippevel van kreeg. Wij zijn twee weken geleden bij een smitse geweest in de tuin van mijn collega. Deze jongen maakte dingen uit de middeleeuwen en vikingtijd. Roberts zijn hart bloeide op. Hij is in gesprek gegaan met die jongen en hem werd verteld waar hij de opleiding kan gaan doen. 

Robert heeft besloten weer naar een opleiding te gaan. Deze start in augustus 2019 en duurt een jaar, nivo 1 althans. Dit is een hele stap waar hij best nerveus voor is. Maar zijn hart wordt warm bij de gedachte een smit te zijn. Alsof dat nog niet genoeg is zal hij gelijk op campus gaan omdat het 5 uur rijden van huis is, naar het Noorden toe. 

We moeten nog even het één en ander uitzoeken i.v.m. de kosten, maar als het ons financieel gaat lukken dan zal hij zijn eerste nieuwe zelfstandige stap gaan maken. 

Het plan is vooralsnog dat hij een smitse in de tuin gaat bouwen. 

Bart weet al sinds hij in Zweden woont wat hij wil gaan doen, de bosbouw opleiding. Zoals het er nu uitziet gaat hij er één uitkiezen die OOK 5 uur rijden van huis af ligt. Voor zijn opleiding moet hij een rijbewijs hebben, waarvan hij op 27 februari zijn theorieexamen en op 7 maart zijn praktijk examen moet doen. En hij zal een motorsågkort (bewijs) moeten hebben. Dus daar werken we nu hard aan. 

Hij heeft er zin in en heeft altijd geweten wat hij wil en wijkt niet van zijn pad af. 

Als het allemaal doorgaat zoals de jongens voor ogen hebben zit ik dus een jaartje, een aantal dagen per week, alleen. Bizar, dat had ik niet voorzien. 

Het lijkt mij bijzonder zo alleen zijn, ook wel lekker rustig, maar ik weet nog niet wat het met mij gaat doen. Omdat we inmiddels dieren hebben zal ik het wel druk krijgen, en zeker om dat ik een winter hier alleen zit. 

Ahum.. en dan nog het wwoof traject dat deze zomer loopt. Ongelooflijk dat het allemaal zo kan lopen. We leven echt hier, er gebeurd van alles en iedereen heeft de ruimte om zijn hart te volgen. 

Zo gaaf! 

Dan zal ik maar vaak lekker samen eten met vrienden of kennissen.. Tijd voor mijzelf. Ik wacht af hoe ons bijzondere leven zich verder ontpopt!