LAAT IETS VAN JE HOREN

Dag mens, die mijn blog leest. We kennen elkaar mogelijk niet, en als we elkaar wel kennen is het nog leuker om op een andere manier dan via facebook iets van elkaar te horen. 

Iets in mij zei dat ik iets anders wilde, hoe was nog een beetje onduidelijk, maar met facebook ben ik gestopt. 

Het is een groot avontuur je leven een andere vorm te geven, en dat heeft niet alleen te maken met een andere woonplek, of andere mensen, nee, je intenties, je behoeften, je hele doen en laten, in je leven wordt dan anders. Er verandert veel in je en om je heen. Mensen komen en gaan, je behoeftes eveneens. En zo ontstaat er opeens een andere vorm van leven waarin je minder behoefte hebt aan datgeen dat er altijd vanuit gewoonte was en meer behoefte krijgt en hetgeen je niet had of niet aanpakte. 

Lastig te omschrijven, want het zal voor iedereen anders zijn. 

Soms krijg ik mails van mensen die ik niet ken, mensen die op zoek zijn. Op zoek naar een ander "beter" leven. Met vragen over hoe en wat, en verwachtingen. Dat zijn lastige vragen om te beantwoorden als het gaat over de verwachting van een mens en wat het met hen zal doen. Praktische info hoef ik niet te geven, internet staat er vol van. En mijn persoonlijke ervaringen zijn persoonlijk en het is maar de vraag of ze voor jou op gaan. En toch kunnen er vanuit een mail met een vraag hele leuke gesprekken ontstaan die niets te maken hebben met de vraag. 


Dus denk jij, ik wil graag zomaar schrijven, doe dat gewoon, en ik reageer wel of niet.. .gewoon vanuit gevoel. 

Zekerheid heb je niet in het leven, en wen daar vast aan als je zo n mooi avontuur wilt aangaan als wij hebben gedaan.. of nog steeds doen eigenlijk.